St. Johann in Tirol Tmin Tmax wind
Maandag
03.04.2017.
0 °C
32°F
8 °C
46 °F
Zo, alweer bijna een week thuis van Portugal. De tijd in Portugal is omgevlogen. Elke dag een flinke wandeling, aansluitend (voor mij) de verbruikte carolien er weer op gedaan, door een heerlijk koel biertje.
Ik heb eens op een rij gezet wat zo´n vakantie eigenlijk kost. Dus met eigen autootje naar de Algarve rijden. Dat is 2700 km heen en ook weer terug plus daar rondrijden. Ik kwam op ongeveer 6000 kilometer in 6 weken.
Natuurlijk met de overnachten. Op de heenweg hadden we drie keer een overnachtings hotel. De reis ging via Italie. De eerste overnachting in Sanremo. De tweede in Cambrills in Spanje en nog een keer in Andalusie in de plaats Andujar. Op de terugweg ging het via de westelijke route over Sivilla en dan pal noord richting San Sebastian. Kort voor San Sebastian hadden we een hotel in Tolosa. Over de grens in Frankrijk, ging het anders dan de Nederlanders zouden rijden, in de richting van Basancon. De volgende dag weer over de grens via Freiburg in Duitsland, Bregenz Innsbruck en toen weer thuis.
Aan Diesel hebben we ongeveer 500 Euro uitgegeven. Voor de tol hebben we enkele reis iets meer dan 100 Euro uitgegeven. De afrekening voor april heb ik nog niet, maar dat komt in totaal zeker op 200 Euro.
Het vakantieverblijf was voor 6 weken geboekt voor 860 Euro.
Dus in totaal aan vaste kosten:
ong. 1400 Euro.
Ik had het appartement geboekt via Wimdu. De boeking is voor ons heel anders verlopen. Omdat ik in het ziekenhuis opgenomen werd, besloot ik contact met de verhuurder in Portugal op te nemen. Ik had geen anuleringsverzekering afgesloten, dus moest ik zien of de boeking verschoven kon worden naar een andere datum. Ik vroeg of de termijn van 6 weken niet 4 weken opgeschoven kon worden en dan minus één week. Dus twee weken vielen in de oude periode de overige drie in een nieuwe. De verhuurster vond dat geen probleem en alles was inderdaag geregeld met de nieuwe datum.
Na de laatste controle in het ziekenhuis in Salzburg, waarbij de hechtingen werden verwijderd, ging het de volgende ochtend direct op weg.
Toen we eenmaal in ons het appartement zaten bogon in eens te rekenen. We moesten bijbetalen. Met deze bijbetaling kwam ik er niet uit hoe zij één en ander had berekend. Vele mailtjes volgden over en weer (in het engels) en uiteindelijk kwam ik er achter dat zij de vier, door mij niet gebruikte weken gewoon op mijn naam door had laten lopen en ik die gewoon moest betalen. Ik zei haar dat dit niet was afgesproken en dat ik slechts een verandering in de termijn had gevraagd.
Alhoewel het maar een héén klein Portugees jong vrouwtjes was, bleek zij niet op andere gedachte te brengen. Ik zei dat ik dan in ieder geval de helft van die vier weken terug wilde hebben als anuleruing, zoals het ook op haar page beschreven staat.
Haar argument: "Ik zou voor die termijn nooit meer andere gasten krijgen!" Toen ik haar mededeelde dat wanneer ik officieel geanuleeerd had, zij maar 400 Euro zou krijgen en dan ook geen andere gasten meer zou krijgen, bleek ze onvermurfbaar. Eigenlijk had ik door moeten gaan, want zowel Portugezen en Nederlanders waren op zee doorzetters. Misschien stamt zij wel van een Portugese zeeheld af. Daarom heb ik de moed maar opgegeven. Het ging om een teveel betaalde van ongeveer 300 Euro. Ik ben maar over gegaan op het ontspanningsgedeelte van mijn vakantie. Ik wil in ieder geval nog wel contact met Wimdu opnemen om te vragenof dit de juiste gang van zaken is. 
Morgen ga ik er opgewekter tegen aan en toon u wat we zoal uitgegeven hebben aan eten en drinken, want daar zitten in de landen Frankrijk, Italie en Portugal toch enorme verschillen in!

Duur restaurant - de rijke keuken, de klant is tevreden

 
St. Johann in Tirol Tmin Tmax wind
Woensdasg
05.04.2017.
-2 °C
28°F
5 °C
41 °F
De weersvoorspelling van DHMZ ziet er altijd wat somber uit. Het is 12.45 uur en buiten is het zwaarbewolkt, bij een temperatuur van 13,4 gr. C.
Ik wil wat gaan vertellen over onze reis naar Portugal.

We wilden dit keer niet over Zwitserland naar Portugal gaan, maar via Italie. De Brennerautobahn. Daar was ik nog nooit over geweest! Onze eerste reisbestemming Sanremo, aan de Ligurgische kust, over een afstand van 744 km.

Natuurlijk, zoals bijna overal in Europa, moet er tol betaald worden. Ook ontkwamen we er niet aan om een keer te tanken. De prijzen van diesel in Italie zijn voor ons extreem hoog. €1,40 voor een litertje. In Oostenrijk was het €1,06. Dat scheelt nogal wat. Maar bij het afrekenen met mijn creditcard, was de man achter de kassa zeer vriendelijk.Toen hij met de verwerking van de kaartgegevens bezig was, overhandigde hij mij een potje, met een groene pesto of iets dergelijks en maakte mij duidelijk dat dit orgineel uit de omgeving was. Ik dacht: "Dat is nog eens vriendelijk!. Zoiets krijg je nergens bij het tanken!" "Dank u wel!". Maar eenmaal in de auto mijn afrekening op de kassabon bekeken, toen bleek dat ik voor de benzine 8 Euro meer betaald had, dan de pomp aangaf. Topen bleek mij pas dat ik het potje pesto gekocht had voor 8 Euro. Weer naar binnen gaan en protesteren, had voor mij geen enkele zin omdat we geen woord Italiaans kunnen en zeer waarschijnlijk zal de man wel geen andere talen verstaan.
Nabij Sanremo, moesten we van de autoweg af en dan gaat het direct stijl naar beneden, todat we aan de kust kwamen. Slechts één hoofdweg langs de kust, waar alle verkeer langs gaat. De huizen en hotels gaan direct als een etage omhoog.
We hadden een hotel, genaamd Grand Hotel & Des Anglais voor €63,90 voor één nacht.

Best wel een mooi hote, uit een vergane glorietijd. Het hotel was binnen gerenoveerd, maar het ademt nog steeds de sfeer van de dertiger jaren uit, waar met auto´s voorgereden werden met eigen chauffeur en vrouwen in deftige lange rokken en de mannen met hoge hoeden elkaar deftig begroetende.


Het weer was goed. Acht uren geleden nog de ruiten van de auto ijsvrij maken en nu op een terrasje bij een zonnetje en een temperatuur van een graad of 15. ´s Avonds in het hotel eten. We kregen de menukaart, die was in het engels en Italiaans. Het bedienend personeel was uiterst vriendelijk, maar er was slechts één over die engels kon spreken. We zijn echt wel wat gewent om in Europa ergens uit eten te gaan. Maar de moeilijke namen op de menukaart bezorgden extra grijze haren, alhoewel er bij mij niet zoveel meer bij kunnen komen. Uiteindelijk vroeg of ze niet gewoon een steakje hadden medium gebakken en patat. Ja, dat konden ze wel maken. Barbara had iets met groente besteld. Ik kreeg inderdaad een steakje, anders gebakken dan dat ik gewend was, maar het was goed. Ook mijn patatjes, in een schaaltje, met daaronder een servet om extra vel van de patat op te vangen, waren goed gebakken en lekker krokant  Voor onze gezondheid nog voor ieder van ons een schaal gemengde salade. Een halve liter bier er bij en de avond kon niet meer kapot. Nadfat alles gegeten was, nam ik als toetje na nog een klein biertje, daarbij tevens om de rekening vragende.
Kort daarop verscheen de rekening. De gemengde salades kostten per stuk €13,50, Mijn kleine en grote bier €10,00 en nu komt het: Voor mijn schaaltje patat, zonder majo 8 Euro!. In totaal moesten we € 84,00 betalen. Teleurgesteld gingen we naar onze kamer en bespraken, dat als dit overal zo duur zou zijn, wij bionnen 14 dagen in St. Johann weer op de stoep zouden staan.


De volgende dag, na ontbeten te hebben, op stap naar onze volgende lokatie. Hotel Mas Gallau, in Cambrils (Sp) Het hotel kostte per nacht €82,80 met inbegrip van een ontbijt.


Een tocht langs de kust, over een afstand van 819 km. Heerlijk rustig op straat. Iets bewolkt weer een graad of 15 over het hele traject. We besloten maar niet uit eten te gaan eten en onze voorraad broodjes te nuttigen. Simpel, maar je hoeft je niet over prijzen te ergeren. Zo kan het ook.
Kort voor onze aankomst nog even tanken. Per liter betaalde wij nu € 1,25 Euro. Ook moest er natuurlijk tol betaald worden. Zowel in Frankrijk als in Spanje.

Eenmaal in ons hotel aangekomen, besloten we maar een flesje sekt te nuttigen. In het hotel zelf kon je wel eten, maar dan waren wij de enige gasten. We kregen dan een raar gevoel van eten dat weet niet hoe lang op ons heeft liggen wachten. Bij de sekt en een biertje, met een paar broodjes en wat worstjes, kon de avond niet meer kapot. Na zo´n reis is het ook fijn om vroeg naar bed te gaan.

Het hotel is wel open, maar verder geen gasten. Alles nog in diepe rust, afwachtende tot de zomergasten komen.


 
St. Johann in Tirol Tmin Tmax wind
Donderdag
06.04.2017.
-1 °C
30°F
1 °C
34 °F
Het is op dit moment (16.50 uur)  zwaar bewolkt windstil weer. Af en toe een bui bij 6,4 graden.

Op vrijdag de 17e februar vertrokken we weer vanuit Cambrils. Het grootste gedeelte hebben we nu achter ons, maar vandaag toch nog 675 kilometer naar Andujar. Dat ligt in hetr binnenland, ten zuidwesten van Valencia. Het hotel dat we geboekt hebben heet:"Hotel de Val" en kost voor één nacht 58 Euro. Het ontbijt kostte €6,50 per persoon. Ik heb onderweg geen foto´s gemaakt. De stad zelf zijn we eigenlijk niet in geweest, omdat het hotel er iets buiten lag. Rondom het hotel veel winkels en een.....jawel Burger king....Dus de maagjes waren snel gevuld.


Moet eerst even wat foto´s uplauden, om ze op mijn site zichtbaar te maken......

De volgende dag nog slechts 496 kilometer te gaan en dan zijn we er.  Omgerekend 5 uur en 20 minuten. Een aantal dingen op het laatste stuk zijn meevallers. ten eerste zijn de afstasnden te overzien. Na Valencia hoef je in Spanje geen tol meer te betelen. Ik denk dat het zich niet loont om tolpoortjes te maken voor die paar gekken die verder dan de Costa Brava of de Costa Blanca met eigen vervoer gaan. De autowegen zijn dan ook bijna alleen voor ons zelf. Het uitchecken vanuit het hotel in Andujar is ook al een makke, want de auto staat onder het raam, dus van buiten even de spullen via het raam van Barbara aanpakken en alles is geregeld.
Ik reken vaak afstanden uit tijden dat we met ons gezin regelmatig van Enschede naar Wieringen reden. Dat was ongeveer 220 km. Dat maal twee is 440 km. In dit geval nog een extra stukje er bij. Toen we nog 440 km. te gaan hadden, zei ik: "Nog één keer Noord- Holland en terug. Dan ,lijkt het niet zo lang.
 

Die zondag, de 19e februari, kwamen we in de middag aan in Feragudo. Uiteraard kennen we de weg in dat plaatsje van de vorige keer dat we hier geweest zijn. We hadden de afspraak met de eigenaresse gemaakt, om elkaar op een terrasje in het centrum te ontmoeten.

Het was heerlijk weer. Na de eigenaresse gebeld te hebben, was zij er sneller dan we gedacht hedden, werd van een gezellig terrasje, het snel leegdrinken van mijn glas. Barbara had uit voorzorg maar niets gedronken. Via google maps was ik er al wachter waar ons appartem ent zou staan. Dit klopte inderdaad.

Het appartement ligt in een nieuwe woonwijk. Op de foto geheel links, van het woningcomplex, op de bovenste etage.
Nee, we hadden geen zeezicht. Dat is iets dat heel gevraagd is, maar ons uitzicht vanaf ons terras, maakt veel goed.


Maar vanaf het terras een prachtig gezicht op Feragudo zelf. Op het zuiden, dus de hele dag zon (als die natuurlijk schijnt)
In de avond is het ook prachtig om te zien, alleen merk je daar ook dat het nog winter is, want als de zon achter de horizon is verdwenen, daalt de temperatuur van gemiddeld 18 graden, naar een graad of 10.


Ik zal de volgende keer wat vertellen over de samenstelling van de bevolking van Feragudo. Veel mensen waar je vanzelf over na denkt.....Waar doen ze het van? Waarom doen ze het? Waar leven ze van? Waarom leven ze zo?   Ben ik ook soms ook een beetje getikt?
 
St. Johann in Tirol Tmin Tmax wind
Vrijdag
07.04.2017.
-3 °C
27°F
5 °C
41 °F


.Het is 10.30 uur, zwaar bewolkt, maar geen regen. De bewolking is ook wat dunner aan het worden. Morgen en overmogen verwachten ze hier temperaturen tot boven de 20 graden. Daar is het nog op wachten want op dit moment is het slechts 8,3 graden.
We zouden het hebben over de bevolking in Feragudo. Ik bedoel daar alle bewoners mee, dus ook buitenlanders. Eerst zal ik een vergelijking maken met het buurtje waar in in St. Johann in woon.
Sommige mensen wonen hier al meer dan 40 jaar. Die hebben het straatje gezien, toen er nagenoeg geen auto´s waren. Parkeerpoblemen waren er niet en er konden zelfs enkele garages illegaal gebouwd worden. Nu wil het zo dat enkele van deze z.g. "oerbewoners" soms aards conservatief kunnen zijn. Ze maken met iereen ruzie, die een beetje anders is of doet. Ik heb dat gehad met het ophangen van een antennedraad. "Het is toch geen gezicht!" Als ik dan wees op al die schotelantennes, want elke woning heeft zo´n ding, kreeg ik te horen: "Ja, maar dat is om tv te kijken". TV via de kabel of op andere wijze? We hebben een flatje op de begane grond en nadat de parkeerplaatsen waren aangelegd, begonnen een aantal mensen, vlak onder ons raam door te lopen. Met het slaapkamerraam open had je soms het gevoel dat ze  door de kamer liepen. Een ieder heeft nu zijn eigen parkeerplaats. Op het laatst hebben we zelfs gezorgd dat er een gastenparkeerplaats kon ontstaan. 


Ook kropen die mensen tussen mijn geparkeerde auto en de regenpijp door, om maar vooral niet twee meter om te hoeven lopen. Op verzoeken van onze zijde, of zij niet om wilden lopen kregen we te horen: "Waarom, dit is toch een doorgangsweg?" Ik deelde hen mede dat ik mij in mijn privésfeer gestoord voelde als ze onder het raam doorlopen en dat de boodschappentassen, die meegesleept werden, mijn auto konden beschadigen. Er werden schouders opgehaald met het argument: "Je bent toch verzekerd?"  Bij mij sprongen toen alle stoppen en hierna parkeerde ik mijn auto zowel op mijn parkeerplaats, als op de gastenparkeerplaats. Deze beide parkeerplaatsen waren in eerste instantie één parkeerplaats, die voor mij was bestemd.
Toen ik dit deed, keken de mensen vreemd, maar niemand zei wat.
Uiteindelijk, na de buurman vriendelijk begroet te hebben vroeg deze: "Waarom parkeer je de auto zo?" Dit was dus de buurman die dacht dat ik wel verzekerd zou zijn, als er iets zou gebeuren. Ik zei dat ik mijn auto niet beschadigd wilde hebben, door zware tassen en skateboards die daar tussendoor gevoerd worden. Tevens wees ik hem er op dat hij toch wel het meeste bezoek kreeg en dat de bezoekersplaats hem goed uit kwam. Dit beaamde hij. "Waarom ben je dan te beroerd op twee meter meer te lopen?" Ik plaatste de auto weer op de wijze als op de foto en jawel. Ik had gewonnen. Deze familie ging nooit meer op deze wijze naar hun eigen parkeerplaats, aan de andere zijde van het flatgebouw. Zelfs hun kinderen niet!  Maar toch bleven er steeds weer mensen langs gaan. De nieuwe buren, een Turkse familie. Hij met een rokershoest, laat in de nacht thuis komende, zat ik soms recht op in bed, omdat ik dacht dat de wereld verging. Ik vroeg hem ook om om te lopen. Hij zei "ja, ja" maar wilde eigenlijk zeggen: "Ik versta je niet!" De buurman spreekt zeer slecht Duits, terwijl zijn Turkse vrouw Tirools praat. Ik denk dat zij uitgehuwelijkt zijn en hij rechtstreeks uit Turkije is gekomen. Ook gezien de horden Turkse vrouwen in traditionele kleding, die af en toe het huis "overvallen".
Je blijft natuurlijk denken, wat ik verder voor maatregelen zou kunnen nemen. Een klein hekje? Een grote bloempot? Totdat wij per woning een eigen vuilnisbak kregen. Ineens zag ik het licht: "Ik plaats daar mijn vuilnisbak en maak hem vast aan de regenpijp!" En jawel hoor, het gat was afgesloten, geen geloop meer. Totdat een boze buurvrouw (oerbewoonster) mij aansprak dat het toch geen gezicht was is ik mijn vuilnuisbak daar geplaatst had. Ze was echt boos. Ik probeerde haar de redenen daarvan te verklaren, doch helaas, het mocht niet baten. Ik drong niet tot haar ziel door. Ik ben toen maar een beetje strenger geworden en zei: "Je kunt doen wat je wilt, die bak blijft daar staan!"
Inmiddels is de rust weergekeerd. Als ik hem over een aantal jaren weghaal, zal ik wel weer commentaar krijgen, dat het vertrouwde straatbeel geschonden is.

Bildergebnis für animatie burenruzie
Laat het maar even bezinken, voordat ik verder ga............