Het is dinsdag 11 juli 2017, 13.40 uur, onbewolkt met soms een vlaagje wind. De temperatuur op dit moment: 30,4 graden. Alles is kurkdroog en zo te zien ook geen regen op komst. Heel merkwaardig. Zo’n 200 kilometer richting noord- oosten bij Porec, was het enige dagen geleden noodweer, met hagelstenen en windvlagen. Hier hebben we daar niets van gemerkt. De temperatuur van het zeewater is 26 graden.


Barbara is regelmatig op het strand te vinden. Ik ben bezig met van alles en nog wat. Inmiddels moeten we onze gasten ook online aanmelden. Dat ik vaak ik het Duits zulke zaken moet regelen, dat is tot daar aan toe, maar nu gaat het aanmelden op een Kroatische website van het ministerie van toerisme. Graag even klikken dat je met de voorwaarden akkoord gaat. Dat zijn 11 a4tjes in het Kroatisch. Deze heb ik inmiddels via google vertaal in het Nederlands omgezet. En dan lijkt het Nederlands ineens Zuid afrikaans, zoveel on Nederlands zit er dan tussen. Maar het gaat er om dat je het begrijpt. Vol enthousiasme begon ik het door te lezen, maar bij het derde A4tje dacht ik “Waarom al dat spul lezen! Akkoord gaan moet je toch!” Dus maar het akkoordknopje ingedrukt. Het is mij gelukt om Barbara en mij, als eigenaars op te geven. Wij moeten ons ook aanmelden. Wat het kost weet ik nog niet dat duur een dag of twee. Vele buren zitten met hun handen in het haar en komen er niet uit. Daarom laten ze het maar. Maar het is niet meer zoals vroeger, toen er nog chaos was. Zoals de buren een blok verderop, die 6 jaar geen stroom betaalden. Ze dachten dat het eeuwig zo door zou gaan, maar kwamen daar wel achter toen uiteindelijk de achterstallige rekening kwam en de dreiging dat de stroom afgesloten zou worden.

Maar we gaan gewoon door met ademhalen. Vanavond hebben we een paar buurtjes uitgenodigd om samen bij ons wat te drinken. Eigenlijk leven we de laatste dagen spot goedkoop. IK had een overbuurman geholpen met zijn satellietantenne. Hij heeft een dubbelkop gekocht, maar volgens mij moet je dan wel weten voor welke twee satellieten die kop bestemd is. Hij wilde in ieder geval Astra hebben. Daar zijn er ook meerdere van. Uiteindelijk was dit Astra 1.  Ik heb een kop daarop afgeregeld. Nu heeft hij alleen nog een satellietomschakelaar nodig om ook de andere satelliet te bekijken. Toen ik bijna klaar was zei ik dat ik moest opschieten omdat we uit eten gingen. Hij zei dat hij alles al voor Barbara en mij en de andere buurtjes in gereedheid had gebracht. Hij had een koude schotel gemaakt. Dat was zaterdag. Nu dan zondag maar naar Peter in Nin. Daar een heerlijke steak gegeten met als toetje na een dunne appelgebak met daarop slagroom en een bolletje ijs. Toen wij wilden betalen zei hij dat dit nog voor zijn verjaardag was. In het Nederlands hebben we de uitdrukking: “Zo komt  Jantje door de winter!”
By the way. Op de autoweg van Karlovac naar Zadar kom je een parkeerplaats tegen genaamd “Jance”
Dat spreek je bijna net zo uit als onze naam Jantje.
Tot slot nog een foto met Barbara naast het erfstuk van mijn moeder in 1998. De palm heeft zich in twee koppen gesplitst. Dit jaar is in eentje een nieuw rozet van bladeren gekomen.

 

Op de linker foto, de beginnen bladeren 4 weken geleden. Rechts de uitgegroeide bladeren een aantal dagen geleden. Achteraf gezien staat de palm daar niet goed. Hij staat wel op onze grond, maar de bladeren gaan ook naar de buren en dat zijn geen mensen met groene vingers en zien alles als "onkruid", dat alleen geschikt is om er een erfafscheiding mee te maken.

Hoe vergaat het onze bouqainville? Nou kijkt u zelf maar:

 

Links was 8 juni en rechts 8 juli. Ik heb de toppen er inmiddels uitgeknipt. Ik wil haar niet meer als klimplant hebben, want na een strenge winter, ben je dan weer druk om die stekelige dingen de verwijderen. De stengels worden ophoog gehouden door twee aluminium krulstangen, waar je de stengels in rond kunt leiden. De bossages moeten nog wat dikker worden zodat die stangen onzichtbaar zijn. Anders weet ik zeker dat ze na de winter, uit ons tuintje verdwenen zijn.

 
Nog een avondgroet en tot een volgende keer......


Het is zondag 23 juli 2017, 12.08 uur, onbewolkt bij 29,3 graden celcius. Er is nog steeds geen regen gevallen. Hier op het eiland hebben we een enorme brand gehad.


Deze brand werd geblust met 3 vliegtuigen, de z.g, Canadairs.,


In de buurt van Split ontstonden ineens op 20 verschillende plaatsen bosbranden. Zeker weten dat hier sabotage in het spel is. In het achterland ten zuidoosten van Zadar richting Split woonden voor de oorlog veel serven en moslims. Er zit daar nog steeds kwaad bloed en nu natuurlijk ook jalouzie nu de economie van Kroatie, vooral aan de kust steeds sterker wordt.

Afgelopen woensdag ben ik voor 2 dagen terug geweest in Novaki. We hebben daar last van z.g. "zevenslapers". Dit zijn op eekhoorntjes lijkende diertje, die ook, net als eekhoorns, van noten en fruit leven.Om de winter door te komen vallen zij in een diepe slaap, waarin zij slechts 1 X per uur ademen.Die slaap houden zij op beschutte plaatsen, waar ze veilig zijn voor de kou en dieren die hem wel graag zouden willen oppeuzelen. En waar is zo'n veilige plaats? Juist in de bubbele wanden van ons huisje, achter de gipsplaten. Als zij daar nu alleen gaan slapen, heb ik daar geen moeite mee, maar ze beginnen in de nacht te werken. Geluiden van knagen en krassen.. Veel wanden heb ik al volgespoten met purschuim en we dachten er vanaf te zijn. Totdat de broer van Barbara Sepp, met zijn vrouw Barbara en een paar vrienden daar verbleven en klaagden dat er vreselijk geknaagd werd achter de keukenkastjes. Toen zij weg waren, had ik daar geen rust van en besloot ik de 280 km. reis te aanvaarden met de opdracht: "Kill all sevensleepers!" In de keuken alle kastjes leeggepakt en gaatjes geboord waar het slangetje door kan om er pur in te spuiten. Daarna een nacht gewacht. En? Jawel stil, muisstil kun je wel zeggen. De volgende dag de kastjes weer ingepakt. Dan blijkt dat de man in de keuken toch niet zo goed is, want ik kreeg alle spullen er niet meer in. Met behulp van buurvrouw Branka, die mij ook regelmatig eten bracht, kwam alles toch goed. Ik had nog een oude fles pur gevonden, voor het geval dat....Ik hoorde niets en droomde alweer van mijn thuisreis, toen ik plotseling om 04.00 uur werd opgeschrikt door knaaggeluiden. "Wat nu weer!" dacht ik. Nu bleken ze in de wand van mijn slaapkamer te zitten. De boormachine gehaald, gaarje geboord op de plaats waar hij knaagde. Hij ging gewoon door. Ik het slangetje van de fles er in en en hem op z'n kop spuiten......helaas, de fles was zo oud dat er niets meer uit kwam.
Voor ik weer naar huis ben gegaan heb ik eerst weer 3 flessen pus gekocht en de wanden volgespoten. Als ik het goed tel, zit er in de wanden nu schuim uit meer dan 12 flessen. Ik moest nog twee gaatjes boren, maar daar had ik een verlengsnoer voor nodig. Ik ging naar de aangebouwde schuur en ineens zag ik daar wat flitsen. Mijn eerste oogcontact met een hele zevenslaper. Enige jaren het ik alleen de kop van dat dier gezien en dacht dat het een reuzenmuis was, met toch wel hele lange snorharen. Eerst dacht ik, wat ik nu zag,  dat het een eekhoorn was, maar toen hij stil ging zitten en mij ging bestuderen, zag ik dat dit een zevenslaper was. Hij vloog langs de wanden omhoog, verticaal, op z'n kop het maakte hem niet uit en verdween onder een nokpan, Even later kwam hij terug om mij te bekijken, samen met nog eentje.


Een beetje onduidelijke foto, maar ik moest enorm inzoomen op hem een beetje op de foto te krijgen.
Vol trots ging ik naar de buurvrouw om de foto te tonen. De zoon Marinko zei dat ik eens mee moest lopen. In hun schuur ging hij een ladden op en met een stok joeg hij een dier van zijn plaats. Kennelijk was dit nog een jong dier, maar had al een flink formaat. Dus die dingen zitten overal en zijn nog beschermd ook. In Slovenie en Italie worden ze als lekkernij gegeten en van hun vet worden huidzalven gemaakt. Zelf de Romeinen, hielden deze diertjes om vet te mesen om ze daarna te koken.


Hier zier u hem tussen de nokpannen. Ook is zijn staart goed te zien.


En hier kijkt hij mij aan en vraagt zich kennelijk af wat we aan het doen zijn. Helemaal onder aan de foto kunt u nog een stuk staart zien.

Het zijn mooie dieren, die helemaal niet bang voor mensen zijn en ze kijken je allemaal aan. IK moest toen denken aan het liedje van normaal: "He keek oe ok an"



Het is vrijdag 28 juli 2017, 12.00 uur. onbewolkt weer, met af en toe wat wind uit het westen. De temperatuur is: 26,6 graden C. Dus ideaal weer om het goed uit te kunnen houden. Niet te warm. Op dit moment is Barbara druk bezig met het maken van marmelade. Onder andere van vijgen uit eigen tuin.


 

Dit jaar zijn de vijgen bijzonder goed. Kennelijk door het extreem droge weer. In de hele maand juli is slechts 4 mm regen gevallen en dat was afgelopen dinsdag tijdens een onweersbui. Maar zoals gezegd, vanaf de hemel kwam meer lawaai dan water. Op het eiland weet Barbara nog een boom te staan met z.g. ringlotten. Dit zijn een soort kleine pruimpjes. Daar wordt op het eiland niets mee gedaan. Omdat de boom op een privegrondstuk staat was er wel even een vraagje nodig. Ze mocht zoveel plukken als zij nodig had. dat was geen probleem. 

  
 

En zo worden dan de vijgen gesneden en gekookt en de ringlotten ook gekookt, tot er uiteindelijk een heerlijke jam ontstaat.

Het kleinkind Dominik met zijn vier vrienden, besloten plotseling op woensdag te vertrekken. Ze wilden naar Italie. Het verband in de groep bleek volgens mij toch niet zo stabiel te zijn. Je had de chauffeur, dat is een heel rustige jongen, die weinig woorden gebruikt en dan de andere 4. De laatste avond kwamen ze met de taxi in groepjes van twee thuis. De chauffeur was niet meegegaan. In ieder geval keerde in huize Barbara weer de rust terug. Over het algemeen moeten we zeggen dat het hier in de buurt, dit jaar extreem rustig is. Geen lawaai in de nacht. Dat hebben we wel eens anders meegemaakt.Het kan natuurlijk nog komen in de maand augustus. Maar onze ervaring is dat het over een week of vier alweer veel minder toeristen op het eiland zijn. Zoals het nu in het centrum toegaat, nodigt mij niet uit om daar te vertoeven. Dat komt natuurlijk ook omdat ik alweer wat ouder ben en je dan vanzelf steeds meer de rust opzoekt.


Sinds enige maanden ben ik bezig met de uitbreiding van de genealogie van de familie Alberts. Ik ben te weten gekomen dat ik beslist niet van adel ben, maar toch is het verhaal wat ik er nu bijgevonden heb, aantrekkelijk om te weten. Te weten dat ik eigenlijk uit een Alberts familie ontstaan ben, welke naam door een voorvader is aangenomen, kennelijk zonder dat daarvan officiele registratie heeft plaatsgevonden. Ik ben nu tot het jaar 1750 in de tijd terug en juist de oude periode is moeilijk. Niet alleen omdat de gegevens uit de doopboeken moeten worden gehaald, maar ook omdat de namen voortdurend veranderen. Hetgeen zijn oorzaak heeft in het feit dat in Zuid- Oost Drenthe toch nog veel mensen waren die niet lezen en schrijven konden. En er ambtenaren en dominees waren, die de genoemde namen fonetisch aanhoorden en dan opschreven zoals zij dachten dat het juist was. Ik ga het de komende tijd online zetten, maar ik ben nog niet helemaal klaar met de gegevens.

Dus lieve mensen. Ik verveel me niet.  Jammer dat ik geen vier handen heb, dan kon ik twee dingen tegelijk doen.
Ik sluit weer af bij het luisten naar zo'n mediteraanse krekel die in de boom van de buren zit. Gelukkig is er maar eentje. Tot een volgende keer.
Gegroet: Gejo

Het is maandag 31 juli 2017, 10.50 uur, Onbewolkt, windstil bij een temperatuur van 28,5 graden. 
De maand juli is ook al weer om. Wat gaat de tijd toch snel. We hebben in de hele maand 4 mm regen gehad. Zo droog hebben we het ook lang niet meer meegemaakt. De prognose voor de eerste week van augustus:

Zadar
  Tmin Tmax vjetar
Ponedjeljak
31.07.2017.
23 °C 
73°F
29 °C 
84 °F
Utorak
01.08.2017.
24 °C 
75°F
30 °C 
86 °F
Srijeda
02.08.2017.
23 °C 
73°F
31 °C 
88 °F
Četvrtak
03.08.2017.
24 °C 
75°F
30 °C 
86 °F
Petak
04.08.2017.
23 °C 
73°F
30 °C 
86 °F
Subota
05.08.2017.
24 °C 
75°F
30 °C 
86 °F
Nedjelja
06.08.2017.
24 °C 
75°F
30 °C 
86 °F

Zo je ziet valt er nog steeds geen regen. Ik heb eens gekeken wat het weer doet in Ozalj, bij ons huisje in het binnenland.

Karlovac
  Tmin Tmax vjetar
Ponedjeljak
31.07.2017.
18 °C 
64°F
35 °C 
95 °F
Utorak
01.08.2017.
21 °C 
70°F
37 °C 
99 °F
Srijeda
02.08.2017.
20 °C 
68°F
40 °C 
104 °F
Četvrtak
03.08.2017.
23 °C 
73°F
40 °C 
104 °F
Petak
04.08.2017.
22 °C 
72°F
39 °C 
102 °F
Subota
05.08.2017.
22 °C 
72°F
36 °C 
97 °F
Nedjelja
06.08.2017.
23 °C 
73°F
39 °C 
102 °F

 

.Zo je ziet wordt je daar ook niet vrolijk van met temperaturen tot 40 graden. Het enige verschil met de kust is dat het in de nacht in het binnenland heerlijk afkoeld. Dus dan de deuren en ramen open en koele lucht happen. Barbara en ik doen het nog steeds zonder gebruikmaking van de airco. Je raakt dan wel aan die temperaturen gewend. Gasten die komen schakelen meestal direct dat ding aan. Daarbij moet ik wel opmerken dat het op het terras boven, waar onze gasten verblijven, meestal een paar graadjes warmer is. Beneden hebben we al veel profijt van de bomen en palmen in de tuin.
Gisteren waren we op bezoek bij Ivy en  haar familie. Zij is getrouwd met Bill, een Amerikaan en ze wonen in Bend, in Oregon (USA) We hadden haar al een hele tijd niet gezien. Het was gezellig. Kletsen in drie talen, kroatisch, engels en Duits. Dus verstaanbaarheid geen probleem. Soms was het een spraakverwarring als Ivy plotseling in het engels tegen Barbara sprak Barbara verstaat dat nauwelijks. Als Ivy daar op attent werd gemaakt, moest ze even denken wat er niet goed ging in de communicatie.
Oke lieve mensen. Ik zou zeggen: "Tot de volgende maand!"