2 november 2017.

Zo, nu maar eens beginnen met een overzicht over de maand oktober 2017. De afgelopen zomer was het voor ons een zeer drukke maand, met veel gasten, zowel in Vir als ook in het binnenland.. We hebben in het binnenland slechte ervaringen opgedaan met gasten. Daarom hebben we besloten om het huisje niet meer te verhuren. De baten wogen niet op tegen de lasten. We hebben wel een aantal enorm fijne gasten gehad. Zij die ons adres kennen, kunnen gerust even contact met ons opnemen. de deur staat voor hen altijd wagenwijd open.
Maar we worden ook een dageje ouder en willen ons niet meer ergeren, zoals we dit jaar hebben gedaan. Kent u ons en bent u al eens gast bij ons geweest?  Mailt u gerust naar gejoalberts@gmail.com, dan regelen we dat zo wel.

Nadat de laatste gasten op 25 september 2017 uit Vir waren vertrokken, hebben we alles in twee dagen ingepakt. Eén troost. We waren eindelijk van de lekkage van het appartement boven ons af. Bij onze aankomst heb ik de de verbinding tussen de vloer en de muur onder de douchebak afgekit. Niet gelovende dat dit een oplossing zou zijn. Er zat een heel dun streepje dat open was voor water. Achteraf bleek dit dus het geval te zijn. Natuurlijk bestudeer je de hele zomer wel of het plafond ook nu weer nat wordt. Een stuk van het stucadoor aan het plafond van de badkamer in het appartement was inmiddels losgeraakt. Dus bij onze komst was het een ravage. Zo ben je eigenlijk altijd druk. Aan het einde van de zomer heb ik het plafond met een goede waterbestendige latex geschilderd. Je ziet er nu weinig meer van. Het zal zo zijn: Als je er elke dag tegenaan kijkt, zie je het op het laatst niet meer.

Dan onze stacaravan in Nederland. De campingeigenaar had gevraagd om technische redenen de caravan te mogen verplaatsen. We zegden toe onder die voorwaarde dat we een leuk plaatsje terug kregen en de eventuele schade voor zijn rekening zou zijn. Toen hij verplaatst was verzocht ik onze zoon om even een paar foto´s te maken. Hij deelde mede dat de achterzijde , links achter, zwaar beschadigd was. Het plaatwerk zag er uit als een harmonika.

 

 

Alhoewel het op de foto slecht te zien is, bleek dit inderdaad het geval te zijn. Ondanks dat er geen dissel meer aan de wagen zit, hebben ze toch kans gezien de wagen met een tractor weg te slepen. Volgens buurtbewoners brak er een wiel af en heeft de wagen dagen lang als wrak zo gestaan. Uiteindelijk werd deze toch geplaatst. Op mijn verzoek zond de eigenaar van de camping mij ook nog enige foto´s toe, doch deze waren alleen van de onbeschadigde zijde, dus de zijkant en de voorkamt.

Toen wij bij onze komst in de caravan stapten kregen we het gevoel midden op een berg te staan. In  het midden was de vloer omhoog gedrukt en die liep aan alle kanten af. Men had de wagen niet onder het chassis gesteld, maar onder het vloerdeel die daar beslist niet tegen kan. Kennelijk was de eigenaar er al wel van overtuigd dat wij het zo niet zouden pikken en kwam hij met een bod. Hij had een andere stacaravan, dat echt iets voor ons zou zijn.

 


 

Inderdaad bleek dit iets voor ons te zijn. Geen gras, een prachtig schuurtje, met een gedeelte waar de fietsen en gereedschap in kunnen en in het andere gedeelte zelfs een slaapgelegenheid, met laminaat op de op een raam dat open kan. De staatcaravan zelf zag er zo op het eersdte gezicht niet slecht uit. De campingeigenaar deed een bod en dat leek ons een alleszins goede prijs. We kregen de sleutels en maakten direct plannen om alles naar onze wens te maken. Als eerste moest de bank, die voorin als een u-vorm was gemonteerd, er aan geloven. We hadden zelf vorig jaar net een bankje gekocht. Dus die was zo goed als nieuw.

Dan komt het....U begrijpt het al wel. Er zal wel eens een keer alles kloppen. De  de campingeigenaar maakte ons er op attent dat een medewerker in de hoek,  rechts achter, nog even een lekje zou dichten. Nieuwsgierig geworden ben ik eens in die hoek op onderzoek uit gegaan...... Ik wist niet wat ik zag!


De hoek waar het gelekt had, daarvan waren de lijsten die de binnenkant van de caravan betroffen, met daar tussen tempexplaten van 2 centimeter, geheel verrot. Dat was geen lekkage van een paar daagjes, maar van jaren. Ik ging door met, het met de hand, wegbregen, totdat ik weer zuiver hout tegen kwam. Ook zaagde ik het aangetaste stuk uit de vloer.

De beheerder kwam en zag zich de ravage aan. Hij werd er stil van en zei: "Dan moeten we maar iets aan de jaarplaats doen". Ik zei hem, dat als wij de ubanken er nog niet uitgetrokken hadden, hij de sleutel terug had gekregen. Ik ga er van uit dat ook hij niet heeft geweten dat het zo slim was. Ik steldfe hem voor om maar een heel seizoen van betalingen voor de jaarplaats af te zien. Een beetje zuur kijkende stemde hij hiermee in.
We wisten nog steeds niet of het ons zou lukken om alles in orde te krijgen, maar we moesten er door. Geen vakantie, geen bezoeken.

"Aan het werk!"
Net als op mijn gekocht zeiljachtje......

Inderdaad keek ik toen ook al niet vrolijk, maar na het wegslijpen van 2 mm epoxy van de onderzijde van het bootje, kom je er zo uit te zien..
 

Hierboven ben ik al een heel eind. Alle rotzooi is weg. De extra versteviging voor het het vervangdende gedeelte van de vloer is aangebracht. De folie, die onder de 5 cm. tempexlaag aanwezig is, is gescheurd en heb ik met een super kleefband gerepareerd. Nog steeds kun je via de wanden naar buiten kijken.

Na het plaatsen van de stukken tempex, ziet het er ineens al veel beter uit.

Daarna is het tijd voor een nieuw vloerdeel:

Het gat was niet perfect gezaagd, maar met een decoupeerzaag door 20 mm hout en oppassen dat je de hoofdbalken niet doorzaagd, valt dit voor een leek niet mee.

Dan is het tijd om de caravan weer dicht te maken en de wanden te voorzien van een nieuw lattenframe en 2 cm. tempex.
 
En daarna de triplex huiten beplating die op de rest van de niet gedemonteerde wand moet passen.
 
Het laminaat er nog in en dan kis het bijna klaar.

Ik hoop dat dit toch mijn laatste werkvakantie is, want de jaren gaan merkbaar meetellen. En ik hoop dat we het in de stacaravan droog houden en ik over een jaar net zo plezierig kan kijken als op ons eerste zeiltoertje.