Het is zaterdag 2 september 12.00 uur, zwaar bewolkt met af en toe een bui. De temperatuur: 22,2 gr. C.
De hele maand augustus geen drup regen gehad en september is begonnen en nu begint het. Eindelijk wat regen voor de tuin. Zelfs de schijfcactussen begonnen er uitgemergeld uit te zien. In enkele dagen tijd is de temperatuur ook enorm naar beneden gegaa, Voor het eerst deze zomer een lange trainingsbroek aan. Per dag begint het ook rustiger te worden. Mensen zonder kinderen en ouder met heel kleine, niet school gaande kinderen zijn er nog. Veel Slowaken, waar de kinderen kennelijk nog schoolvakantie hebben.
Maar we hoeven ons niet te vervelen. Barbara is nog weer druk geweest met haar marmelade. Ze heeft nog wat kleinere potten gekocht en daarmee de marmelade , die ze in grote potten had, overgeheveld. Onze perzikken beginnen ook rijp te worden. Ze hebben een heerlijke smaak. Ze zijn wat kleiner dan de gewoonlijke. Het zijn z.g. "Weingarten perzikken".

z.g.Weingartenpfirsiche

Het is inmiddels al weer maandag 4 september 2017 geworden. Het is zwaar bewolkt, windstil weer. 24 graden, maar voor het gevoel lijkt het mij frisser. Ik schreef dat het zaterdag af en toe een bui was, maar dit buitje was wel heel erg extreem. In 24 uur tapten wij 64 mm. regen. Dat is 64 liter op een vierkante meter. Het straatje van ons leek wel een rivier. Maar dat hadden we ook wel nodig. Alles ziet er weer groen en fris uit. Alles stof is weg. Heerlijk.
De regen werd vooraf gegaan door een sterke yugo (zuiden) wind. Grotere boten kun je dan maar beter in veiligheid brengen. 



Een uurtje na deze opname zag de hemel er boven ons zo uit:

En dan maar zorgen dat het overtollige water weg komt:

 

Barbara is vandaag met een buurvrouw (Dagmar) een vrouwendag aan het houden. Gezellig met z'n tweeen winkelen. Ik vind het een bijzonder leuk idee om eens wat anders te doen.

Zelf ben ik bezig om de gehele genealogie op mijn website aan te passen, zodat het voor de geinteresseerden gemakkelijker is om een naam of familie op te zoeken. Veder ben ik een stuk verder in de tijd gekomen. Niet dat ik daar met mijn familieboom nu echt vrolijk van wordt. De geschiedenis speelt zich af in Zuid-Oost Drenthe en je zou kunnen zeggen dat daar in de familie wel het nodige gebeurde. Als je er aan begint, om ook een stukje genealogie te doen, moet ik je waarschuwen. Ondanks dat er veel online staat incluisief oude documenten m.b.t. geboorte, huwelijk en overlijden, kan ik zeggen dat het tijd rooft. Maar oke ik ben er aan begonnen en nu moet ik het ook afmaken. Met afmaken bedoel ik dan mijn eigen grenzen stellen, want eigenlijk ben je er nooit klaar mee.

 

Het is maandag 11 september 16.00 uur.  Sinds gisteravond is het zwaar bewolkt weer en een harde wind uit het zuid-oosten. Momenteel is de wind wat gaan liggen en het regent niet meer. De hele nacht heeft het geonweerd en geregend. In totaal in minder dan 24 uur heb ok bijna 100 mm regen afgetapt. Dat komt neer op 100 liter water per vierkante meter. Dit is de grote depressie die gisteren in Italie ravage heeft aangericht in steden als Florence en Rome. De hele zomer is het kurkdroog geweest en dan opeens zoveel water. Met de wind uit het zuiden voelt het niet koud aan.  De temperatuur is op dit moment 20 graden.

Gisteren wilden we met onze gasten naar de markt in Benkovac graan. Daar is elke 10e van de maand een grote markt, waar van alles verkocht wordt.  Veel werktuigen, kleding en huishoudelijke zaken, maar ook een bepaald gedeelte waar huisdieren en zelfs vee wordt verhandeld.  In Benkovac aangekomen, is het dan nog een dikke 2 kilometer en bij de markt te komen. Maar omdat het zondag was en veel Kroaten vrij zijn en tevens bewolkt weer, was het uiteindelijk onmogelijk om bij die markt te komen. In Benkovac stond alle verkeer stil. We hebben maar besloten om via de kustweg weer naar huis te gaan.  Helaas.  Maar we zijn er in ieder geval even uit geweest. Na de tijd gezellig met de gasten zitten kletsen op terras van hun appartement.

Gisteravond, toen Barbara  al naar bed was, keek ik nog even op het Nederlandse tv kanaal (BVN) en kwam in het programma Human terecht. Jonge mensen, veel beginnende ondernemers uit verschillende landen van Europa allen met verschillende etnische achtergronden. De Nederlandse jonge mensen die er bij waren hadden toch wel het hoogste woord.

Het ging over patriotisme, vaderlandsliefde, behoud van cultuur, het toelaten van emigranten, het recht op de erfenis die je ouders na zullen laten.
Na een tijdje aandachtig te hebben geluisterd, vroeg ik mij af of ik nog wel geschikt was om op deze planeet rond te lopen. Ieder jaar verblijf ik in verschillende landen. Mijn thuisland Nederland daar verblijf ik het minst. Mijn woon land Oostenrijk komt pas op de derde plaats en het meest verblijf ik in Kroatië. Zelfs de laatste twee jaar ook in de wintermaanden, een langere tijd in Portugal.
Ik voel mij overal thuis. Ik kan mij overal aanpassen. Ik interesseer me voor de cultuur die deze landen hebben en heb respect voor de wijze waarop in die landen geleefd wordt. Ook de talen probeer ik te spreken. Alleen van de Portugese taal ken ik slechts enkele woorden.
Dus ik voel mij een mens die eigenlijk overal wel zou kunnen leven, alhoewel er een aantal landen zijn, waar ik niet heen ga en al helemaal niet zou willen wonen, omdat ik vooroordelen heb. Als iemand mij vraagt wat die vooroordelen zijn, wil ik daar wel op antwoorden. De argumenten die ik heb, variëren van regiems die onmenselijk zijn. Landen waar de vrijheden van de mens niet worden geaccepteerd, landen waar mensen wonen die andere geloven en culturen niet accepteren en landen waarvan de regeringen het niet zo nauw nemen met de natuur, zoals flora, fauna en milieu. Tegenwoordig wordt je voldoende gevoed met beelden uit de hele wereld. Natuurlijk, u hebt gelijk. Dat zijn vooroordelen en die heb ik dus. Ik laat me graag overtuigen als het anders is.

Van de jongeren die het woord op de tv deden was er eentje. Een jonge vrouw uit Nederland die zei:
“Ik voel mij geen burger van Nederland. Ik ben een burger van de wereld. Ook hecht ik geen waarde aan cultuur. Iedereen moet bij ons kunnen wonen en ik moet overal kunnen wonen.  De wereld is een mengelmoes van culturen die mij maken zoals ik ben. Ik vind niet dat ik een recht heb op iets dat de welvaart in Nederland heeft gemaakt, want dat is alleen door uitbuiting van anderen verworven. Waarom zou ik recht  hebben op een erfenis van mijn ouders. Zij hebben er voor gewerkt en als ze er niet meer zijn moet die erfenis maar verdeeld worden onder hen die minder bedeeld zijn…….”

En zo ging het door. Ik dacht bij me zelf: “Wat ben ik verkeerd bezig!  Ik ben trots op mijn afkomst. Ik ben druk met de genealogie van mijn voorouders. Eigenlijk is dat patriotisme, omdat het helemaal niet belangrijk is van welke afkomst je bent. Ik heb een website over mijn vader gemaakt die in de oorlogsjaren in het verzet zat. Ik mag daar niet trots op zijn, omdat mijn vader kennelijk verkeerd bezig is geweest. Hij had zich gewoon in zijn lot aan moeten passen en  in de bezettingsjaren  zich gewoon moeten gedragen als één van de burgers van het grote Duitse rijk.”

Werd dat zo niet gezegd?  Hier de vraag van de gespreksleider: ”Als er iemand van een ander land bij jou in de straat is komen wonen en na een paar maandjes bij je op de stoep staat om te vragen of hij bij jou thuis kan wonen omdat het huis mooier en groter is en de tv ook veel nieuwer is. Moet je hem dan toelaten?” -Deze vraag heeft natuurlijk te maken met economische vluchtelingen-. Het antwoord was: “Ja, als hij dat wil, moet dat kunnen. Dan moeten wij maar wat ruimte afstaan en de extra onkosten maar voor lief nemen”.

Ik wist niet wat ik hoorde. Meende  ze dat Echt? Wat ben ik een slecht mens. Ik ben er trots op een Nederlander te zijn. Toch ben ik er trots op mij in Tirol zo aangepast te hebben dat ik meekan  doen aan het verenigingsleven. Dat ik mij verbonden voel met  het volk  dat hun muziek en cultuur hoog houdt, zelfs zichtbaar met “Trachtenkleidung”.  Af en toe kijkende naar de Nederlandse televisie vind ik  dat het taalgebruik in Nederland steeds ruwer en respectlozer wordt. Ik zou wel graag willen dat onze kinderen hun deel van de erfenis mogen ontvangen en kan zelfs al boos worden  omdat de staat een belasting heft over hetgeen ik mijn leven bijeen gespaard heb.  Of ik iemand  in mijn woning op zou nemen? Natuurlijk niet! De 60 vierkante meter waar ik leef is het enige plekje waar ik zijn kan zoals ik dat wil. Mijn cultuur kan beoefenen zoals ik dat wil. Mensen, die naar mijn smaak zijn, kan ontvangen en hen waar ik wat tegen heb, de deur kan weigeren.  Men noemde dat ik de gesprekken protectionisme. Nu dat wil ik graag zou houden.

Een woordje voor de Nederlandse jonge dame die het meest aan het woord was:

Als ik je woorden zo hoor, ben je een engel op aarde ver zwevende boven al die boze mensen die iets van hun eigen waarden en normen willen behouden en  deze waarden en normen niet graag veranderd willen zien, omdat zij zich in de situatie gelukkig voelen.
Jij bent iemand die zweeft over de aarde en die de aarde vanuit het heelal  bekijkt en dan zegt: Die aarde is prachten en is van iedereen. Maar zo is de wereld niet en zal het ook nooit anders worden.  Dat is de natuur. Zowel bij mensen als bij dieren. Als iedereen dacht zoals jij, was de mensheid al lang uitgestorven. Waarom? Omdat culturen ontstaan door zelfbehoud en de kracht om sterker dan de ander te worden. Een verzwakt of oud dier wordt het eerste prooi voor de roofdieren. Zo blijven de gejaagden op en top fit. De zwakken en ouderen zijn het voedsel voor de anderen.  Voor jou is het verfoeilijk als een leeuw een zwak dier pakt.

Deze  patriot groet u allen en hoopt dat een ieder zich veilig kan en mag voelen in mag leven in een goede gezondheid en in een goede welstand. 

Tot slot nog een video van het noodweer. In dit geval in Zadar.


Het is 19 september 2017, 16.30 uur, een harde westen wind, af en toe flinke buien en de afgelopen nacht heeft het doorgeregend. In totaal in de afgelopen 3 dagen heeft het 75 mm. geregend. Gisteren overdag was het mooi weer met in de schaduw 27 graden. Op dit moment is het slechts 20 graden.
We hebben zojuist de strandstoel van Barbara opgehaald. Morgen wordt het beter weer, maar toch is het risico dat deze ligstoel, die we toch aan de ketting hebben liggen, gestolen wordt. Er staan nu nog maar een paar strandstoelen. Eigenlijk een treurige blik. Een leeg stand bij een harde westen wind. Maar zo is de natuur. We gaan de herfst tegemoet. Vorig jaar was het tot het eind van september nog het mooiste weer.

We heben sinds enige weken op ons terras een nieuwe bewoner. Eentje die we al die jaren nog niet eerder hebben gezien. Een gekko. Er zijn vele soorten van deze heeft een lengte van ongeveer 15 cm. Het zijn nachtdieren en jagen op insecten. 


Volgens bij heeft hij hier al het vliegje als maaltijd voorgenomen.

Van onze schijfcactussen vallen nu de vruchten al. Deze zijn eetbaar. Maar pas op. Pak ze wel met handschoenen aan, want op die vruchten zitten dunne tekels met weerhaakjes. Voor ons in ieder geval een reden om ze maar te laten liggen.

Nog een paar daagjes dan is het hier voorbij. Inpakken en weg wezen na 4 maanden is het ook wel eens genoeg geweest.
Vandaag regen en morgen schijn weer de zon. Zo is het ook het leven.