Last udat 11-1-2019 .
De gehele ontvanger is inmiddels gesloopt. De onderdelen worden voor andere projecten gebruikt.
Als reden: Ik heb tot twee keer toe de snaaraandrijving van de schaal gemonteerd. Dit gaat "om een hoek" en tot twee keer toe liep de snaar er af. Tevens neemt de kast ontzettend veel plaats in.


De Erres 525, gebouwd in de Van der Heem fabrieken in Den Haag.

De beschrijving van de renovatie van dit toestel:

Erres 525, bouwjaar 1952.

 
Algemene gegevens:
(Ontleend aan Van der Heem info)
 
Golfbereiken:         Korte golf:            13,5 - 52 m
                      Middengolf           175 - 585 m
                     Lange golf            720 - 2100 m      
Buizen: ECH42 mengbuis-oscillator
        EAF42 detector - m.f. versterker
        EBC41       l.f. versterker
        EL41         eindversterker
        EM34        afstemindicator
        AZ41        gelijkrichtbuis
           
Kringen: Hf 1 X MF 2X2 op 450khz.
Gevoeligheid: < 10 µV
Uitgangsvermogen 2,5 Watt bij 10% vervorming, gemeten bij 400 Herz.
Netspanning omschakelbaar voor: 110, 125, 150, 200, 220 en 250 volt.
Afmetingen: Breedte 490 mm. Hoogte 350 mm, Diepte 201 mm.
Gewicht 7,9 kg.
Verkoopprijs in het jaar 1952:  259 gulden


Enige geluiden uit de vijftiger jaren over deze ERRES  KY 525
Sinds de productie van de ERRES  KY 525 begonnen is bereiken ons van alle zijden de meest lyrische loftuitingen op dit prachtige toestel.
"Te goed voor zijn prijs" meent de één, "zo iets moois hebben wij nog nooit gemaakt" zegt de ander. Hoewel het onze gewoonte is nieuwe ERRES producten met enig enthousiasme aan te kondigen - en is het wonder dat wij bij de komst van een nieuwe loot aan d'oude stam vol goede verwachtingen zijn - kan nu toch met recht al gezegd worden dat deze KY 525 een veelbelovende spruit is.
Voor een prijs van 259 gulden krijgt de klant een prachtig toestel aangeboden, uitgerust met afstemoog en een duidelijke golfbereikindicator, gehuisvest in een sierlijke hoogglans gepolitoerde houten kast en met de mogelijkheid tot inbouw van een FM eenheid. Een band voor FM bereik is reeds op de schaal aangegeven, zodat bij inbouw van de eenheid een eenvoudige afstemming mogelijk blijft. Het toestel is verder voorzien van de volgende buizen: ECH42, EAF42, EBC41, EL41, AZ41 en EM34.
Bij een ingebouwde FM, kan deze d.m.v. de golflengteschakelaar ingeschakeld worden. Het toestel heeft een positieve en negatieve tegenkoppeling, en is uitgerust met een physiologische volumeregeling.
Een gramofoonopnemer en extra luidspreker kunnen worden aangesloten, waarbij de gramofoon met de golfbereikschakelaar in- en uitgeschakeld kan worden. De 17 cm stofdichte VDH luidspreker zorgt voor een uitstekende weergave.
 
 
De foto van de hierboven afgebeelde radio, heb ik van het internet gehaald. Die van mij ziet er niet zo uit.

Een vriend en ex-collega van mij, vroeg me vorig jaar oktober of ik belang had bij een oude radio. Natuurlijk zei ik volmondig "Ja". Eén radio, een Aristona hoef ik maar weinig aan te doen, maar hij had nog een radio. Dit is de genoemde Erres. Zelf dacht ik altijd dat het merk Erres uit Duitsland afkomstig was, maar niets is minder waar. Het is een oerhollands produkt.


Hierboven de leeggehaalde radio.

Hieronde een korte geschiedenis van deze fabriek, of beter gezegd, handelsonderneming.

 

Ontleend aan:

http://www.mfbfreaks.com/motional-feedback/geschiedenis/aristona-erres-en-andere-philipsdochters/

De merknaam “Erres” is afgeleid van de initialen van Rafaël Samuel Stokvis die in 1849 in Rotterdam de Technische Handelsmaatschappij R.S. Stokvis & Zonen oprichtte.
De activiteiten van de handelsmaatschappij waren zeer divers en liepen uiteen van smeermiddelen tot consumentenproducten als rijwielen en bromfietsen. Voor de afzet en service ontwikkelde Stokvis in de loop van de 20ste eeuw een landelijk net van vestigingen met magazijnen, met daarnaast een aantal regiokantoren.
Het bedrijf (met het hoofdkantoor te Rotterdam) telde in de jaren ’50 twintig handelsafdelingen. Stokvis verwierf ook grote belangen in vele industriële ondernemingen. Onder andere EMI, Indola, en ASW van het merk Fasto (= F(rederik)A(ndré) Sto(kvis) waren Stokvisbedrijven.
De beroemde Solex werd gebouwd bij Van der Heem, ook een Stokvisbedrijf. Daarnaast fabriceerden of importeerden ze diverse (brom)fietsmerken, zoals Amstel, RAP en Puch en ook fietsmerk Kroon. Daarmee had Stokvis zich tot een conglomeraat ontwikkeld. Voor mechanica en motortechniek had Stokvis inmiddels ruim voldoende expertise in huis. Voor elektronica echter was men nog steeds afhankelijk van externe bedrijven.

Een grote rol in de elektronische ontwikkeling van R.S. Stokvis werd gespeeld door het Haagsche Van der Heem & Bloemsma. Deze kleinschalige firma werd opgericht door de twee broers P.H.J. van der Heem en L.W. van der Heem en ingenieur J. Bloemsma.
Aanleiding tot de oprichting van het bedrijf was de succesvolle hobby van L.W. van der Heem en zijn zoon tot het bouwen van radiotoestellen.
De productie vond aanvankelijk plaats in het schuurtje achter de woning van Van der Heem maar al snel werd het naburige pand aangekocht en ingericht als fabriek. De radiotoestellen worden verkocht onder de merknaam H & B (Heem en Bloemsma).

Op de IRTA (Internationale Radio Tentoonstelling Amsterdam) in 1926 maken de heren Van der Heem en Bloemsma kennis met R.S. Stokvis en Zonen uit Rotterdam en dit contact leidt tot een vruchtbare samenwerking.
Stokvis was geïnteresseerd in het verkopen van radiotoestellen met eigen merknaam en in 1928 wordt een contract afgesloten voor het leveren van 300 radiotoestellen van het merk “Erres”, naar de initialen van R.S. Stokvis. Deze grote order zorgt aanvankelijk voor grote leveringsproblemen, maar al snel blijkt dat door slim organisatietalent de daardoor ontstane moeilijkheden kunnen worden opgelost.

Eind 1929 wordt het bedrijf omgezet in een naamloze vennootschap “NV voorheen radiofabriek en Ingenieursbureau van der Heem & Bloemsma”. De aandelen komen voor 25% in handen van de familie van der Heem en voor 25% in handen van R.S. Stokvis & Zonen NV en Philips NV, voorheen slechts onderdelenleverancier van Stokvis en Van der Heem, koopt 50% van de aandelen.
In ruil voor deze 50% krijgt van der Heem vrij gebruik van alle radio octrooien, maar verplicht zich uitsluitend radiolampen van Philips in de radio’s te gebruiken. Het aandeel van Philips wordt in 1935 teruggekocht door beide andere aandeelhouders, de familie van der Heem en R.S. Stokvis & Zonen NV, die daarna ieder 50 % van de aandelen bezitten.

In 1939 verlaat ingenieur J. Bloemsma het bedrijf. De naam wordt veranderd naar “Van der Heem NV”. Van der Heem NV. is in 1955 het eerste bedrijf in Nederland met een eigen ondernemingsraad.
Vanaf 1 januari 1961 wordt er op zaterdag niet meer in de bedrijven gewerkt.
In 1961 werken er 2.750 man personeel bij het bedrijf.
In 1965 zijn dat er 3.500. Op de Firato 1963 werd door de Fa. R.S. Stokvis en Zonen de eerste bandrecorder gepresenteerd. Oorspronkelijk is dit een apparaat van de Oostenrijkse firma Stuzzi, dat in Nederland in licentie werd geassembleerd door Van der Heem met Stuzzi onderdelen. Uiteraard werd het daarna van een ERRES naamplaatje voorzien.

De opkomst van lagelonenlanden, de opkomst van wereldwijde productie, met name vanuit Japan, de sterk toenemende loonkosten in Nederland, de revaluatie van de gulden en de verlaging van invoerrechten door de EEG, zorgen voor geduchte prijsconcurrentie op de Nederlandse markt. Samenwerken met andere wordt noodzakelijk. Na een korte samenwerking met Indola NV uit Rijswijk (IndoHeem) worden de bedrijven en de merknaam Erres, in maart 1966, precies veertig jaar na de oprichting, verkocht aan Philips. Philips heeft nog een aantal jaren producten verkocht onder de merknaam Erres. Meer informatie over de geschiedenis van Stokvis en Van der Heem vind je op de interessante, uitgebreide websites www.vanderheem.com en www.vanderheem.info.
 
Reparaties Erres KY525.
 
Wat mij direct aan de radio opvalt is de diepe inbouw van de onderdelen onderop het chassis. Vaak moeilijk te bereiken en pas door los solderen van andere onderdelen kun je er dan bij komen.
De bedienknoppen aan de zijkant, zijn ook vreemd. Ik begrijp de reden daarvan niet. Alleen het chassis is smaller dan veel andere radio´s. Laat ik het dan maar op plaatsbesparing houden. Deze radio, die gebouwd werd toen ik 4 jaar oud was, kun je niet meer vergelijken met de radio van tegenwoordig. Vandaag de dag moet die onopvallend zijn, maar een enorm vermogen kunnen weergeven.
Vroeger stond deze radio, die voor ongeveer 259 gulden werd verkocht, hetgeen in die tijd een enorm bedrag was, als een pronkstuk op een tafeltje en kon men ook gemakkelijk bij de zijknoppen komen. Op de foto hierboven sta ik. Ik mocht héél even voor de foto, aan één van de knoppen van onze huiskamerradio komen. Verder moest ik er vanaf blijven, alhoewel ik het in die tijd al één en al magie vond, dat zomaar radiostation, via een stuk draad ontvangen konden worden.
Ik ken het type radio niet, dat bij ons thuis stond. Deze foto werd gemaakt in het jaar 1955, in de voorkamer, aan de Schouwinkstraat 42 te Enschede. Mijn geboortehuis en dat van mijn twee broers.Het kastje is er nog steeds en staat hier in mijn hobbykamertje. In de laden zit gereedschap. Eigenlijk een oneervolle plaats na 63 jaar.

 

We gaan het weer over de Erresradio hebben.
Om te beginnen heb ik de radio eerst van binnen schoongemaakt en alles gecontroleerd. Even een universeelmeter op de 230 volt voedingsdraad. Dit bleek in orde te zijn. Je meet dan alleen aan de primaire zijde van de trafo. Wat er aan de secondaire zijde aan defecten zijn moet later blijken. Normaal haal ik eerst alle buizen er uit en zet er dan spanning op. Dit keer waag ik het zonder deze handelingen. De spanning er op gezet en ik zie de schaalverlichting branden, ten teken dat de gloeispanning aanwezig is. Een zucht van verlichting. Er rookt niets.
Ik zal u eerst het schema van deze radio laten zien. U kunt deze, door er op te klikken, vergroten:
 
Tijdens het inschakelen meet ik de spanning op de afvlakelco van het voedingsgedeelte. Deze loopt, kort na het inschakelen, op tot 160V maar stort daarna helemaal in elkaar.
 
Mijn vermoeden:
Deze bestaan uit twee mogelijkheden.
Ten 1e. De gelijkrichtbuis AZ41 is defect, nadat de radiobuizen stroom gaan trekken, klapt de stroom, door de te grote inwendige weerstand van deze buis, in elkaar.
Ten 2e  De gelijkrichtbuis is in orde, maar een kortsluiting in het anodegedeelte van de overige buizen zorgt ervoor dat de spanning terug valt.
 
Zonder buizen meet ik op afvlakelco C 35 284 volt en op afvlakelco C36 313 volt.
 
Met de audio eindbuis, die het meeste stroom trekt: EL 41 meet ik op de afvlakelco C35 116 volt en op afvlakelco C36 180 V
Ik hoor geen geluid of brom uit de luidspreker komen! Na verder meten blijkt op het stuurrooster van de EL 41 +10 volt te staan! Dat is niet normaal. Daar moet volgens het buizenboekje –7 volt staan. In ieder geval een negatieve spanning. Daardoor loopt de buis op zijn maximale verzadiging en wordt overbelast. Hopelijk is hij daardoor niet defect geraakt.
Waar komt die +10 volt vandaan? Er zit zoals altijd, een scheidingscondensator(In dit geval C29) van de anode van de EBC41 naar het stuurrooster van de EL41. Deze condensator dient ervoor om het laagfrequentsignaal door te laten, maar de gelijkspanning te blokkeren. Op de anode van de EBC 41 staat een spanning van 63 volt.
Op de kathode van de EL 41 meet ik een spanning van + 9 volt. Met de Wet van Ohm, kan ik berekenen dat er via de kathode van de EL 41, 50 mA loopt. Maximaal, bij maximale uitsturing, mag dit ongeveer 41 mA zijn. Dus veel te veel!
 
Vervolgens heb ik de verdachte scheidingscondensator C 29 los gesoldeerd.
Op de foto hierboven is dat het bruine propje dat achter de zwarte condensator te voorschijn komt, in losgesoldeerde toestand.
Nu meet ik op de afvlakelko C 35 176 volt en op de afvlakelco C36 209 volt.

Bij aanraking van het stuurrooster is nu een brom te horen! We gaan de goede kant op.
Met aangesloten C 33 (naar massa) meet ik 132 volt. Dus er loopt een stroom door deze condensator. Deze is dus ook zo lek als een mandje en moet vervangen worden.
Maar Ik ben er toch nog niet zeker van of het niet aan de AZ41 ligt. Ik heb geen AZ 41, als vervanger liggen. Er blijken meer condensatoren “lek” te zijn. Op knooppunt R 24 met C 33 meet ik zonder de ontkoppel C een spanning van 143 Volt.
 
Conclusie: De gelijkrichtbuis AZ 41 heeft z´n langste leven wel gehad en kan de stroom niet meer leveren. Ik heb bij de test alle buizen verwijderd, behalve natuurlijk de AZ 41 en de EL41. 
De kathodespanning is nu       4,2  V.       Dit moet zijn: 6,8 V.
De schermroosterspanning is nu  160 V.       Dit moet zijn: 250 V.
De anodespanning is nu          178 V.       Dit moet zijn: 245 V.

 
 
Foto links de oude condensatoren. Foto rechts de íngebouwde vervangers.

 
Uiteindelijk bleken mij al de condensatoren van dit type in meer of mindere mate defect te zijn. Dus ik heb ze allemaal vervangen. Daarna heb ik het het toestel weer ingeschakeld en de spanning op de afvlakelco´s gemeten. Nadat de buizen stroom gaan trekken, zakt deze weer rond de 150 volt. Veel te laag. Ik weet nu wel bijna zeker dat de diodebuis (AZ41) versleten is en daardoor een hoge inwendige weerstand heeft. Nu kost zo´n buisje tussen de 15- en 20 Euro. Ze worden niet meer gemaakt en beginnen zeldzaam te worden. Dit type buis heeft een gloeidraad die met 4 volt wisselspanning gevoed moet worden en deze gloeidraad is teven de kathode voor de hoogspanning.
 
Ik had nog een nieuwe EZ81 liggen. Dit is wel een 9 pens uitvoering, terwijl de AZ41 een 8 pens is. Dus het buisvoetje moest er aan geloven. En de gloeispanning van 6,3 volt kon ik zo ik van de trafo halen

Hierboven de EZ 81, die de stroom voor de radio ruim kan leveren. Deze buizen zijn niog goed verkrijgbaar.

Na montage van deze buis schakelde ik de radio weer in en hoor daar. Er komt ruis en gekraak uit de luidspreker. Maar in dit geval klinkt deze storing mij al muziek in de oren.
In ieder geval één positieve zaak, waardoor ik de komende nacht toch weer rustig slapen kan..
Wanneer de radio in de stand “middengolf” staat en ik zet mijn meetzender aan op de middenfrequentie van 450 Khz, welk signaal ik moduleer met een toon van 1 Khz. dan hoor ik dit signaal, zuiver uit de luidspreker komen. Dus de middenfrequentversterker, de AM detectie, alsmede het laagfrequent gedeelte van het toestel werken weer naar behoren. In de avonduren heb ik mijn tafel led lamp ingeschakeld. Oh jongens wat geeft dat een storing op deze radio! Maar in dit geval even een goede zaak. 
Voor de zekerheid heb ik de anodespanning verlaagd, door een 5 watt 800 ohm weerstand, direct achter de EZ 81, in de leiding te zetten
Het spul weer onder spanning gezet en ja hoor. Onbelast loopt de spanning op tot boven de 300 volt (een beetje griezelig) en belast zakt de spanning op elco C35 tot 270 volt. (In de servicemanual staat C39 vermeldt. Dat is onjuist) Deze spanning wordt ook opgegeven. Dus prima toch? Op de C36 (servicemanual C40) staat nu een spanning van 180 volt. De opgegeven spanning moet echter 245 volt zijn. Dus er zit ergens nog een foutje. Een aantal keren met en zonder buizen meten, gaf bij mij geen duidelijkheid.
Met de meetzender kan ik ik geen enkele andere frequentie op de radio ontvangen hoorbaar maken.
Ik heb nog iets uitgevonden: Wanneer ik in de stand middengolf de afstemcondensator geheel op maximum capaciteit draai, dus naar de laagste frequentie, om en nabij de 540 Khz, komt het signaal van de meetzender keihard binnen via de antenne-ingang. Nu ligt de frequentie 540 Khz niet zo ver bij de middenfrequentie 450 Khz vandaan. Mijn conclusie is dus dat het hextode gedeelte van de Oscillator-mengbuis, de ECH42, gewoon als versterker werkt en de 450 Khz als rechtuit ontvanger doorgeeft.
 
Ik heb dus het sterke vermoeden dat de triode van de mengbuis, die als oscillator fungeert, niet werkt. Ik heb het buisje (ECH 41) vervangen door een ander exemplaar, maar dat gaf hetzelfde negatieve resultaat..
 
In de radio zelf is indertijd behoorlijk gespit. Zo zijn de buisvoeten van de middenfrequent versterkerbuis, de EAF42 en de LF eindbuis, de EL 41, vervangen. Daaromheen een warboel van bedrading, op nieuw aangebrachte steuntjes. In ieder geval ziet dat er niet fabrieksmatig uit. Daarvoor zou Van der Heem zich moeten schamen, als dit wel het geval was. Als ik op die bedrading druk hoor ik één en al gekraak uit de luidspreker komen. Ik vermoed een slecht soldeerpunt. Dus daar moet ook het nodige onderzocht worden, maar besluit eerst maar van mijn nachtrust te gaan genieten.
Ik heb inderdaad  goed geslapen en niet van de radio gedroomd. Vol frisse moed maar weer verder.
Ik besluit, om de oorzaak van de vreemde kraakstoring op te sporen. Als ik met een plastic stangetje op een knooppunt van aansluiting waarop 180 volt staat druk, komt er een hevig gekraak. Ik besluit alle niet orginele steuntjes te verwijderen en en paar condensatoren even weg te halen om beter zicht te krijgen.
Even geloof ik mijn ogen niet en heb daarom de loep er maar bij gepakt.

 
U kunt de bovenste foto extra uitvergroten en hebt u daarom, geen loep nodig. U moet het onderste grijze draadje dat onder de geel oranje gele weerstand vandaan komt, naar rechts volgen. Daar waar hij onder een draadbrug verdwijnt, is de isolatie verdwenen. Dus directe kortsluiting van 180 volt op massa. Oh arme EZ 81, wat moet jij soms lijden....
Deze draad vervangen. Maar dit gaf verder geen verbetering. Nog steeds geen ontvangst.

Voor mij eerst de grote vraag: Werkt de mengoscillator?
Op mijn ontvanger kan ik geen mengsignaal waarnemen. Dus deze werkt niet. Met de scoop gemeten. Ook niets te meten....zucht....
Zal ik het opgeven? Geen denken aan! Een oud marinier geeft zich niet zo snel gewonnen, al wordt mijn vrouwtje er wel tureluurs van dat ik bijna dag en nacht in mijn kamertje zit........Dit zou een grond voor echtscheiding kunnen zijn....

Na een paar dagen denken en meten en afvragen wat de oorzaak kan zijn dat de ontvanger niet werkt, kwam ik er achter dat veel contacten van de bandschakelaar niet werken. Dit is niet iets dat je zomaar kunt zien. Op het schema is alles duidelijk, maar kijk je dan naar de schakelaars zelf. Dan krap je jezelf wel een paar keer achter de oren. Welk contact komt overeen met welke band. De schakeling staat getekend voor de korte golfband. Dat is dus de eerste stand. Maar vanaf welke kant? De aanwijzing hiervoor had ik gedemonteerd, toen ik de radio uit de kast haalde.
Uiteindelijk bleek mij dat geen enkele spoel van het triode gedeelte (mengoscillator) in contact stond met het rooster.
Hierboven een gedeelte van het schema van het oscillatorgedeelte met daarop de drie spoelensets voor respectievelijk lange-, midden- en kortegolf. De buis is de mengbuis ECH 41.
Het antennegedeelte is nog het gemakkelijkste te ontcijferen. Daar meet ik alleen voor de korte golf een contact tussen antenne en stuurroster van de ECH41. Op de andere standen is niets te meten. Heel vreemd. Op de oscillatorschakelaar is geen enkele doorgang naar de spoelen te meten.
 

Dus dat moet de oorzaak zijn!  Defecte contacten van de bandomschakelaar.!

Om er zeker van te zijn, heb ik de kortgolfspoel die contact moet maken met het rooster,via een condensator van 100 pf rechtstreeks, buiten de schakelaar om, doorverbonden en ziedaar! Enige heel zwakke stations waren te horen.
Na het draaien van de afstemcondensator was alles op een bepaald punt stil. Met de scoop eens naar het signaal gekeken en inderdaad valt op dat punt ook het oscillatorsignaal weg.
 
Het oscillatorsignaal van de mengtriode......ergens op de korte golf en de meetsnoetjes van de scopp in de radio.

 
Conclusie: Een sluiting tussen de platen van deze draaicondensator. Je hebt het ene probleenm nog niet opgelost, of het volgende dienst zich al weer aan. Eerst zo geprobeerd om het euvel te verhelpen, door de buitenplaten met een dun mesje iets te verbuigen. (meestal is daar de oorzaak van de luiting te vinden), maar dat lukte mij niet. Ik was genoodzaakt de draaicondensator los te schroeven en de draden los te solderen, zodat ik onder een lamp kon kijken waar de sluiting zad. En ja hoor, geheel verborgen, met uitgedraaide platen maakte één van de buitenplaten de sluiting. Dit kon je dus alleen maar waarnemen als de draaicondensator van het chassis was gehaald.
Nadat de draaicondensator weer gemonteerd was, besloot ik maar een muziekje op de korte golf op te zoeken. Dat had ik wel verdiend, dacht ik.
Al is het ook een Turkse zender, waar ik naar luister, het klinkt het me toch als muziek in de oren.

Het was een moeilijke klus, maar er komt in ieder geval weer geluid uit.
 
Om de radio op alle banden weer te kunnen gebruiken, zal ik iets aan de schakelaar moeten doen. Het beroerde is dat je dergelijk spul normaal niet kunt kopen en je moet ook oppassen dat je er niet teveel geld in stopt, want ik zag een mooi exemplaar op Marktplaats staan voor 40 Euro. Zelf denk ik er aan om het gedeelte van de schakelaar dat werkt, gewoon te laten zitten en de bandomschakeling met relais te gaan doen. Voor de ingang heb ik dan 2 maal drie relais nodig. Ik ben er nog niet uit….
 
Vanmorgen wakker geworden met een heldere kop, vol goede moed, om het nog eens te proberen. Ik kon me niet voorstellen dat de bandschakelaar zoveel defecten had. Nog maar eens de bandschakelaar controleren, gewapend met een ohmmeter en het schema.
Ik kwam tot de conclusie dat er van het schakelschema t.o.v. de schakelaar zelf, helemaal niets klopte.
De fabrikant had alle soldeercontacten op deze schakelaars, van een blauw laagje voorzien, om later aan te kunnen tonen dat er niet door onbevoegden in het apparaat gesoldeerd was. Op de schakelaar was, op één à twee contacten na, alles nog origineel.

Er bleef nog maar één mogelijkheid over:

De bandschakelaar is verdraaid en de contacten komen niet overeen met de werkelijke stand!
Na het verwijderen van een borgring van de schakelas, was het mogelijk om de schakelaar door te draaien. Met de ohmmeter op de antennekring, op het contact voor de korte golf, draaide ik de schakelaar net zo lang tot ik een contact kon meten. Dit draaien moest wel voorzichtig gebeuren. Je moet ervoor zorgen dat de schakel as niet te ver naar binnen gaat, anders springen je de kogeltjes, die zorgen voor de stabiliteit, per schakelstand, om de oren en dan ben je verder dan ooit tevoren van huis. Op de middengolf was echter nog niets te meten.

Uiteindelijk vond ik de stand, waarin alles werkte zoals dat in de documentatie werd aangegeven!
Het bleek dat de schakelaar er twee standen naast stond en waarschijnlijk werd de radio daarna als reddingloos opgegeven.
Maar nu….Na het inschakelen van de stroom was op al de drie banden signaal te horen!
Na een aantal uurtjes op de korte golf te hebben geluisterd, (Opvallend wat deze luidspreker, zonder kast nog een gaaf geluid geeft, zelfs in het lage tonengebied.) Heb ik hem maar even aan de kant gezet. Ik moet de netschakelaar die op de volumeregeling zit nog vervangen, omdat de radio zich moeilijk in laat schakelen. Maar omdat de potentiometer van de volumeregeling, een heel bijzonder ding is, zal het wel een externe schakelaar worden, want oude potentiometers, met schakelaar in het MegaOhm bereik, zijn nauwelijks nog te vinden. En als je er al ééntje op de kop hebt getikt, heeft die meestal dezelfde problemen, als het ding dat ik in mijn bezit heb.

Ik ben nog lang niet klaar. Dus hetWordt vervolgd.Dit vervolg is er niet gekomen. Ondanks dat de radio weer goed werkte, heb ik hem gesloopt. Ten eerste is het i.v.m. plaatsgebrek dat ik dit heb gedaan en in belangrijke mate was het fekit dat de snaaraandrijving er voor de tweede keer af liepn nadat ik alles weer had gemonteerd, voor mij welletjes.De snaaraandrijving loopt om een een hoek van 90 graden, omdat de knoppen aan de zijkant zitten.
Maar toch was dit een pracht avontuur. De radio heeft zich geweerd en zijn fouten niet direct prijs te geven. Des te trotser ben je dat het je gelukt is. Als ik ridder was, stond ik trots met een zwaard in de hand en één voet op de radio, ten teken dat de overwinning aan mijn zijde was.